Hulp bij miskraam

Bloedverlies in de eerste periode van de zwangerschap komt veel voor (bij 20% van de zwangerschappen) en is altijd verontrustend of je nu voor het eerst zwanger bent of voor een volgende keer zwanger bent. Bel ons gerust. Weet dat in de helft van de zwangerschappen waarin bloedverlies optreedt er geen sprake is van een miskraam. Er zijn verschillende redenen voor vaginaal bloedverlies in een jonge zwangerschap.

Er kan sprake zijn van een innestelingsbloeding. Wanneer het vruchtje zich in het baarmoederslijmvlies vastzet, kan er een bloeding optreden. Dit gebeurt tussen de vierde en zesde week. Het bloedverlies kan wat later verschijnen en is dan vaak iets bruinig van kleur.
Soms heb je last van een contactbloeding. Zodra je zwanger bent is de buitenkant van de baarmoedermond extra gevoelig en beter doorbloed. De baarmoedermond kan daardoor sneller bloeden. Dit gebeurt soms na het vrijen, persen op harde ontlasting, lichamelijke belasting, veel hoesten.
Aambeien kunnen in de zwangerschap ook een oorzaak zijn voor bloedverlies. Maar ook een snijwondje na het scheren dat je misschien niet hebt opgemerkt. En soms is er bloedverlies zonder dat de zwangerschap in gevaar is en is er geen duidelijke reden aan te wijzen.

Het verloop van een miskraam is bij iedereen anders. Maar over het algemeen begint het met vaginaal bloedverlies dat in hoeveelheid toeneemt. De bloeding kan binnen enkele uren tot dagen toenemen en kortdurend (6-12 uur) hevig zijn. Dit kan gepaard gaan met weeënachtige pijn, of hevige menstruatiepijnen. Ook kan iemand stolsels of stukjes weefsel (baarmoederslijmvlies) verliezen. Het verlies van het vruchtje is niet altijd duidelijk zichtbaar. Nadat het zwangerschapsweefsel is afgestoten zal het bloedverlies en de buikpijn afnemen. Het bloeden na een miskraam stopt meestal binnen tien dagen.

Door middel van een echoscopisch onderzoek kan vastgesteld worden of de zwangerschap intact is. Soms is het nodig dat deze echo vaginaal gedaan wordt voor betere beeldvorming.
Vanaf ongeveer 6 weken is het mogelijk om de hartslag te zien van het embryo. Het vaststellen van hartactie maakt de kans op een miskraam een stuk lager, dus dat is gunstig. Maar ondanks een goede echo is een miskraam nog niet uit sluiten. Dit betekent dat de zwangerschap op het moment van de echo intact is, maar dit wil niet zeggen dat het zo blijft. De echo zal enkele weken later worden herhaald.
Als de zwangerschapsholte groter is dan 15 mm, en/of het embryo langer is dan 5 mm, dan is bij een intacte zwangerschap altijd hartactie te zien. Wanneer de verloskundige/echoscopiste moet vaststellen dat dit niet zo is, dan is er onvermijdelijk sprake van een miskraam.

Als iemand nog heel pril zwanger is (voor de 6e/7e week), dan kan het zijn dat de verloskundige geen hartactie ziet, omdat het hartje nog moet gaan beginnen met kloppen. Het is dan nog niet vast te stellen of er sprake is van een miskraam of niet. De echo zal dan binnen enkele weken worden herhaald. Wanneer de verloskundige geen zwangerschap kan vaststellen die in de baarmoeder is ingenesteld, bestaat de mogelijkheid van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, EUG genoemd. Een EUG is erg zeldzaam, en het vaststellen ervan is lastig. Wanneer er een vermoeden bestaat op een EUG dan zal je worden doorverwezen naar de gynaecoloog voor nader onderzoek.

Een miskraam is veelal het verlies van een gewenste zwangerschap. Soms hebben vrouwen vooraf al geen goed gevoel over de zwangerschap, soms komt het nieuws totaal onverwacht. Hoe dan ook, neem tijd voor verwerking, geef je verdriet de ruimte. Praat met mensen in je omgeving Een op de vijf vrouwen krijgt een miskraam en voor vrouwen ouder dan 35 jaar ligt het risico nog wat hoger.. Er zijn veel meer lotgenoten in je eigen omgeving dan je zou denken.

Veel vrouwen hebben na het verlies van hun prille zwangerschap een moeilijke tijd. Een miskraam heeft vaak meer impact dan ze vooraf kunnen bedenken. Dat geldt voor vrouwen én hun partners.

De miskraam betekent bijvoorbeeld dat je toekomst anders is dan je dacht. Dit verlies maakt plotseling een einde aan alle plannen en fantasieën over dit kind.

Misschien vraag je je af waarom het mis ging. Het kan een troost zijn om te weten dat de zwangerschap meestal vanaf het begin al niet in orde was. Dat de miskraam dus een natuurlijk en logisch gevolg was. Maar naast deze feitelijke verklaring denk je misschien dat je iets had kunnen doen of laten om de miskraam te voorkomen. Hoe invoelbaar ook, schuldgevoelens zijn niet terecht.

Ook goed om te weten: er is geen tijdspad te geven tot het verdriet over is. Ieder beleeft het anders. Ieder doet het anders. Gun jezelf wat jij nodig hebt. De tips hieronder kunnen helpen.

Wat kun je doen om je miskraam goed te verwerken?

Er is een aantal dingen waar je op moet letten als je een miskraam doormaakt.

  • Neem serieus wat je voelt. Alles mag er zijn: verdriet, gemis, schuldgevoel, ongeloof, boosheid, een gevoel van leegte. Misschien voel je ook berusting of zelfs opluchting. Dat kan. Niks is gek.
  • Praat erover. Misschien met een vriendin, met je partner, met je zus of een buurvrouw. Of met ouders die hetzelfde hebben meegemaakt. Natuurlijk ben je ook welkom bij je verloskundige.
  • Weet dat je partner het verlies hoogstwaarschijnlijk anders beleeft en anders verwerkt dan jij. Dat is normaal. Het is waardevol als jullie erover kunnen praten, met elkaar en met anderen.
  • Doe wat goed voelt voor jou. Op het moment dat het voor jou klopt. Zet een mooi beeldje in je kast. Plant een boom in je tuin. Kies een sieraad als herinnering. Schrijf je ongeboren kind een brief. Brand geregeld een kaarsje. Of doe iets heel anders, maar kies wat bij jou, bij jullie past.
  • Lees erover. Schrijf erover. Op Facebook zijn besloten groepen waar je over je ervaring kunt schrijven, bijvoorbeeld de groep Miskraam Mama’s. Overweeg om het boek ‘Als je je kindje verliest in de zwangerschap’ in te vullen, de toegankelijke vragen en suggesties helpen je om je ervaringen te verwerken.
  • Vertel je andere kind(eren) erover. Er zijn bijvoorbeeld mooie prentenboeken om met jonge kinderen te lezen.

En merk je dat je energie niet terugkomt? Of dat je maar blijft piekeren? Zoek dan hulp om het verlies van je kindje in je zwangerschap te verwerken. Dit is geen thema om mee aan te rommelen. Zoek begeleiding die bij jou past.

Op www.miskraambegeleiding.nl vind je gratis praktische hulpmiddelen:

  • Een checklist om te zien of je klachten mogelijk te maken hebben met je miskraam.
  • Tips en een handig stappenplan om je andere kind(eren) te vertellen over de miskraam.
  • Suggesties om het gesprek met je partner op een prettige manier te voeren.
  • En vele ervaringsverhalen van vrouwen met één of meer miskramen.

Belangrijk om te weten

Er is een aantal dingen waar je op moet letten als je een miskraam doormaakt.

  • Je mag paracetamol gebruiken tegen de buikpijn. Neem altijd twee tabletten per keer. Je mag maximaal 3000 tot 4000 mg. per 24 uur. Dus dat is 3 tot 4 keer twee tabletten van 500 mg.
  • Om infectie tegen te gaan mag je geen gemeenschap hebben zolang het bloedverlies duurt. Gebruik geen tampons, maar gewoon maandverband.
  • Bij bijzonderheden of vragen kan je contact opnemen met de verloskundige.

Bel altijd in geval van:

  • Ruim bloedverlies, meer dan drie maandverbanden per uur.
  • Klachten zoals duizeligheid, flauwvallen, sterretjes zien in combinatie met ruim bloedverlies.     
  • Wanneer je verhoging krijgt boven 38 graden Celsius.
  • Als de buikpijn ondanks de paracetamol te heftig blijft.
  • Als je weet dat je bloedgroep rhesus negatief is, meld dit dan bij je verloskundige. Soms is het nodig dat je een injectie krijgt met Anti-D.

Wanneer de diagnose miskraam is gesteld, maar je lichaam geeft geen signalen (bloedverlies/buikpijn) dat het spontaan op gang komt, kan de miskraam in gang gezet worden door het innemen van medicijnen. Hiervoor verwijst de verloskundige je naar een gynaecoloog. Deze manier heeft de voorkeur boven een curettage waarbij de gynaecoloog met behulp van instrumenten de baarmoeder leeg maakt.

Het bloedverlies na een miskraam kan zo’n 2 weken duren. Meestal word je vier tot zes weken later ongesteld. Als het bloeden na de miskraam langer aanhoudt dan drie weken, of je bent na 8 weken nog niet ongesteld geworden (en je bent niet opnieuw zwanger), kan er misschien wat weefsel in de baarmoeder achter gebleven zijn. Dit kan met een echo worden bekeken. De verloskundige of huisarts verwijst je dan naar de gynaecoloog.

Er is medisch niets op tegen om na een miskraam direct weer zwanger te worden. Maar veel vrouwen vinden het prettig om in ieder geval één menstruatie af te wachten voordat ze weer zwanger willen worden. Het geeft een bevestiging dat de miskraam compleet was en dat je menstruatie cyclus hersteld is. Denk ook bij een volgende zwangerschap aan het gebruik van foliumzuur. Ben je een roker? Probeer dan te stoppen. Rokende vrouwen maken vaker een miskraam door dan vrouwen die niet roken. Ook het gebruik van alcohol kan het zwanger worden nadelig beïnvloeden.